Een gezellige boel

bij de opening van de tentoonstelling van Hans Emmelkamp en Wianda Keizer.

Om 12:00 uur heerste nog een serene rust in het Kunstlokaal. Buiten was al duidelijk voelbaar dat dit de eerste warme dag van de lente zou worden. Feestelijk zonlicht bescheen de beelden van Wianda in de tuin.

Om 15:00 uur stroomde de tentoonstellingsruimte vol. Zó vol, dat er bijna geen beeld meer te zien was. Het werk van Hans Emmelkamp aan de wanden was, boven de hoofden, nog wel zichtbaar aanwezig.

Marcel opende de tentoonstelling met de woorden: “Welkom, fijn dat u hier bent. De alternatieven waren legio: het mooie weer had u kunnen weerhouden, de KunstRai trekt, waar bij diverse collega-galeriën werk is te zien van eerdere exposanten van Kunstlokaal №8, zoals Olaf Mooij, Anne Rose Regenboog, Tineke Porck, Marian Bijlenga, Eddy Stikkelorum. Om de hoek, op loopafstand, biedt Loof haar waren. Melklokaal sluit dit weekend met Abma en Bleeker. En vergeet de Ecokathedraal in Mildam niet! Morandi in Museum Belvédère is natuurlijk een gouden greep. Volgende week zullen twee werken van Hans er gehangen worden in één van de kabinetten.
Oprecht noodzakelijk is deze tentoonstelling van Keizer en Emmelkamp. Althans, dat vinden wij. De DERTIGSTE DUO!

Wianda kreeg het ‘eerste exemplaar’ van het boekje uitgereikt, waarna Hans het ‘tweede eerste exemplaar’ in ontvangst nam.

Alles vindt zijn plaats

De tentoonstelling Oprecht en Noodzakelijk is bijna klaar voor bezoek.

Wianda Keizer en Hans Emmelkamp brachten eensgezind werk na werk naar binnen. ‘Wat is het veel!’ dacht ik. Overal stonden beelden van Wianda, langs de wanden rijen lijsten en panelen van Hans. Het meeste vers uit het atelier, net droog. Het lijkt dan veel te veel, of het nooit kan passen. Maar langzaamaan ontstond een structuur, een ‘verhaal’.

Alle werken hebben een mooie plek gekregen, de collages en schilderijen van Hans Emmelkamp naast de beelden van Wianda Keizer. Ze passen bij elkaar.

Wat na goed kijken opvalt is het materiaalgebruik. Beide kunstenaars werken met materiaal dat niet voor de hand ligt en wel gemakkelijk bij de hand is. Ik zag precies hetzelfde bakpapier in een collage van Hans en in een klein object van Wianda. Veel van Wianda’s beelden zijn opgebouwd uit smalle segmenten, stuk voor stuk bijeengebonden met draad of touw. De losse eindjes aan de knopen accentueren het ritme in het beeld. In Hans’ werk heeft figuratie bijna plaatsgemaakt voor abstractie. Alleen de schouder van een vaas, de ronding van een kom, tot vlakke vorm teruggebracht. In afgewogen, genuanceerde kleurstellingen.

Als ik rondkijk in de tentoonstelling, zijn het de smalle donkere lijnen die opvallen. Ze gaan in vormen over of omvatten die vormen, ze grenzen niet af. Zowel in de ruimte als in het platte vlak. Ik houd van de rust die van het werk uitgaat, het onnadrukkelijke, de concentratie waarmee het moet zijn gemaakt. Deze kunst schreeuwt niet, ze ís.

P1370456

 

Wianda Keizer | Hans Emmelkamp

Oprecht en noodzakelijk

7 t/m 22 april 2018
Open op zaterdag en zondag van 12:00 tot 18:00 uur, op andere dagen na afspraak.


Wianda Keizer

Oostwold, 1969
Hogeschool voor de Kunsten Constantijn Huygens, Kampen
Woont en werkt in Den Ham

Oprecht

Een verre einder, en een palenrij, de horizon als lijn. Wianda Keizer brengt een waargenomen moment, maar meer nog de gevoelde sfeer, terug tot ruimtelijke beelden. De ervaring wordt concreet in eenvoudige materialen als ijzer, paraffine, as, papier en touw. Door herhaalde, geduldige handelingen ordent ze de verschillende elementen tot installaties, hoge beelden en kleine, sobere objecten in een wisselwerking met de ruimte. Er is niets teveel, ze stellen niets voor. Ze maken dichtregels zichtbaar en stilte ertussen.


Hans Emmelkamp

Groningen, 1947
Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam
Academie Minerva, Groningen
Woont en werkt in Meppel

Noodzakelijk

Afgewogen contrasten, sterke contouren. Ze lijken zo vertrouwd, de vormen die Hans Emmelkamp tegen elkaar zet. Dingen, huiselijk, bijna vast te houden, om te bewaren. Maar wat is het voorwerp, de vorm, en wat is de achtergrond? Het is een zoeken naar harmonie, die met minimale middelen wordt bereikt. Vorm en tegenvorm vinden elkaar. Figuratie en abstractie, organische componenten en constructie gaan een bijna vanzelfsprekende relatie aan. Er is geen conflict, er is samenklank, en stilte.

In het atelier van Wianda Keizer

Atelier Wianda Keizer

Aan twee kanten uitzicht tot de horizon! En binnen en buiten Wianda’s atelier overal spullen die nog wat moeten worden, naast het voltooide werk. We hebben samen prachtige beelden uitgezocht voor de expositie in april. De meeste geselecteerde werken worden dan voor het eerst tentoongesteld, in combinatie met het werk van Hans Emmelkamp.