Kijken kan in elke taal: een geslaagde opening

de opening

De opening van de tentoonstelling De weg en de sporen, van Antón Hurtado en Marian Bijlenga, was een kakofonische samenspraak. De bezoekers droegen hun Spaanse steentje bij en legden het spoor van Spaans naar Nederlands en terug. Antón zelf gaf een toelichting op zijn werk, onderstreept door handgebaren. De goede verstaander haalde de kern er wel uit. Volgens Marian is nu de kijker aan de beurt.

Großen Herrn

naamloos-1“Mit einem Kunstwerk muß man sich verhalten wie mit einem großen Herrn: Sich davor hinstellen und warten, daß es einem etwas sage.”

“Behandel een kunstwerk als een prins; laat het eerst tot u spreken.”
~ Arthur Schopenhauer
___

Er zit niets anders op, u moet vandaag staan. De bank heeft ruimte gemaakt voor deze fraaie uitstalling. Welkom.
___

In de uitnodiging voor deze 26ste duo-tentoonstelling in Kunstlokaal №8 las u al:
“Riki Mijling maakt geometrische beelden. Minimalistisch maar nooit ongenaakbaar geeft het beeld de ruimte schaal, een menselijke maat.
Aimée Terburg speelt in eenvoud met abstract schilderkunstige wetten en met waarneming. Ze wekt het monochrome vlak tot leven, of laat het in stilte zijn.”
In onze kleine publicatie bij de tentoonstelling kunt u dat terug vinden.
___

Gisteren verscheen een paginagrote recensie in de Leeuwarder Courant.
___

Vrouwen

Er komen relatief veel vrouwen hier over de vloer en voor het voetlicht – puur statistisch ! – allen overtuigend met krachtige verbeelding.
Riki toonden we hier eerder in 2013 samen met Marian Bijlenga, die in september 2017 weer terugkeert in een nieuwe combinatie. Aimée nam eerder deel aan onze zomertentoonstellingen.

FORMEEL en FERM of FERM en FORMEEL.
STOER en STERK kunnen we het ook allitererend formuleren.
Twee stoere en sterke oeuvre-bouwers. “Het onderwerp staat vast, daarna begint het avontuur”. zo stelt de schilder/zelfportrettist Philip Akkerman dat.

Riki bouwt ook haar eigen ateliers, niet alleen in de Achterhoek maar ook in Portugal.
Stoer is Riki in haar alles- maar vooral ruimte-omvattende visuele taal die zij krachtig vertaalt in fysiek staal.
Zuiver Zen, haast mystiek mathematisch. Optische ordening naast speels statement. De gedecideerde optelsom van poëtische berekeningen.

Even onderzoekend en ondernemend is Aimée.
Reislustig en honkvast. Altijd ‘On the Road’. Deed onlangs in omgekeerde volgorde Paris-Texas: Ze exposeerde in Houston en Parijs. Terwijl haar werkplaats letterlijk op haar Groningse geboortegrond staat.
Aimabel met sterke gedrevenheid. Maar ook testend – veel verdwijnt in het ‘gemeente-archief’ – en zelfs tastend in het ‘romantisch zwart’.

Ikzelf kan uren verdwalen in deze setting. “Pour qu’une chose soit intéressante, il suffit de la regarder longtemps.” aldus Gustave Flaubert.

Het komt mij voor dat het schijnbaar uiterlijk eenvoudige werk van beide meest waarschijnlijk een amalgaam van reductie en deductie is.

Ik doe er het zwijgen toe en laat het werk spreken.

Marcel Prins bij de opening van de tentoonstelling FORMEEL en FERM van Aimée Terburg en Riki Mijling, vandaag, 5 november 2016.