Een gezellige boel

bij de opening van de tentoonstelling van Hans Emmelkamp en Wianda Keizer.

Om 12:00 uur heerste nog een serene rust in het Kunstlokaal. Buiten was al duidelijk voelbaar dat dit de eerste warme dag van de lente zou worden. Feestelijk zonlicht bescheen de beelden van Wianda in de tuin.

Om 15:00 uur stroomde de tentoonstellingsruimte vol. Zó vol, dat er bijna geen beeld meer te zien was. Het werk van Hans Emmelkamp aan de wanden was, boven de hoofden, nog wel zichtbaar aanwezig.

Marcel opende de tentoonstelling met de woorden: “Welkom, fijn dat u hier bent. De alternatieven waren legio: het mooie weer had u kunnen weerhouden, de KunstRai trekt, waar bij diverse collega-galeriën werk is te zien van eerdere exposanten van Kunstlokaal №8, zoals Olaf Mooij, Anne Rose Regenboog, Tineke Porck, Marian Bijlenga, Eddy Stikkelorum. Om de hoek, op loopafstand, biedt Loof haar waren. Melklokaal sluit dit weekend met Abma en Bleeker. En vergeet de Ecokathedraal in Mildam niet! Morandi in Museum Belvédère is natuurlijk een gouden greep. Volgende week zullen twee werken van Hans er gehangen worden in één van de kabinetten.
Oprecht noodzakelijk is deze tentoonstelling van Keizer en Emmelkamp. Althans, dat vinden wij. De DERTIGSTE DUO!

Wianda kreeg het ‘eerste exemplaar’ van het boekje uitgereikt, waarna Hans het ‘tweede eerste exemplaar’ in ontvangst nam.

Wianda Keizer | Hans Emmelkamp

Oprecht en noodzakelijk

7 t/m 22 april 2018
Open op zaterdag en zondag van 12:00 tot 18:00 uur, op andere dagen na afspraak.


Wianda Keizer

Oostwold, 1969
Hogeschool voor de Kunsten Constantijn Huygens, Kampen
Woont en werkt in Den Ham

Oprecht

Een verre einder, en een palenrij, de horizon als lijn. Wianda Keizer brengt een waargenomen moment, maar meer nog de gevoelde sfeer, terug tot ruimtelijke beelden. De ervaring wordt concreet in eenvoudige materialen als ijzer, paraffine, as, papier en touw. Door herhaalde, geduldige handelingen ordent ze de verschillende elementen tot installaties, hoge beelden en kleine, sobere objecten in een wisselwerking met de ruimte. Er is niets teveel, ze stellen niets voor. Ze maken dichtregels zichtbaar en stilte ertussen.


Hans Emmelkamp

Groningen, 1947
Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam
Academie Minerva, Groningen
Woont en werkt in Meppel

Noodzakelijk

Afgewogen contrasten, sterke contouren. Ze lijken zo vertrouwd, de vormen die Hans Emmelkamp tegen elkaar zet. Dingen, huiselijk, bijna vast te houden, om te bewaren. Maar wat is het voorwerp, de vorm, en wat is de achtergrond? Het is een zoeken naar harmonie, die met minimale middelen wordt bereikt. Vorm en tegenvorm vinden elkaar. Figuratie en abstractie, organische componenten en constructie gaan een bijna vanzelfsprekende relatie aan. Er is geen conflict, er is samenklank, en stilte.

In het atelier van Wianda Keizer

Atelier Wianda Keizer

Aan twee kanten uitzicht tot de horizon! En binnen en buiten Wianda’s atelier overal spullen die nog wat moeten worden, naast het voltooide werk. We hebben samen prachtige beelden uitgezocht voor de expositie in april. De meeste geselecteerde werken worden dan voor het eerst tentoongesteld, in combinatie met het werk van Hans Emmelkamp.

Conditie en tegenbod, de tentoonstelling is geopend.

Marcel opent de tentoonstelling, waarna Tanja Isbarn en Julia Gubitz de bezoekers vertellen hoe hun werk tot stand komt.

Tanja Isbarn: “De ruimte is voor mij het kader waarbinnen ik teken, maar vooral de tijd is belangrijk.”

Julia Gubitz: “In meinen Arbeiten beschäftige ich mich, mit den Abständen der Dinge zueinander, wie ich sie für angemessen emotional betrachte.”

Van Julia Gubitz zijn drie soorten werk te zien: tekeningen, bronzen objecten en keramische objecten overtrokken met textiel. Van Tanja Isbarn tonen we enorme tekeningen en kleine sculpturen.

Tanja memoreert hoe deze tentoonstelling in samenwerking en in samenhang is opgebouwd, eerder als een installatie dan als een tentoonstelling van twee kunstenaars apart. Een van de aanwezigen noemt het ‘een museale presentatie’. Een groot compliment!